وقتی آدم از یه برحۀ سخت تو زندگیش عبور میکنه به چند تا نکته پی میبره. اصولاً اگه بعد از اینکه آدم دهنش سرویس میشه به "نکاتی" پی نبره خیلی گاگوله به نظر من..

من تازه به این نکته پی بردم که فقط تو شرایط سخت میتونم با درونم کلنجار برم و خودمو بهتر بشناسم. نمیدونم اگر باز هم تو شرایط سخت باشم خودمو دیگرانو هی سرزنش میکنم و باز هی دنبال مقصر میگردم یا نه؟وقتی مشکلاتم تا حدودی بر طرف میشه و خودمو پیدا میکنم همش به خودم میگم چرا هوشمندانه تر برخورد نکردم. چرا خنگ بازی در آوردم. و هزار تا چرای دیگه.

 من تازه پی بردم که زن بودن توی ایران یعنی چی. تازه دارم یواش یواش تبعیضهای جنسی که جامعه (همۀ جامعه ، چه زنش چه مردش) به دخترا تحمیل میکنه رو درک میکنم.