اینجا هستم . ایران ... فکر میکنم یه کمی بزرگتر شدم ، پوست انداختم . چرا بزرگ شدم؟ چون به ککم هم نمیگزه که کی چی و چه جوری فکر میکنه در مورد دنیای اطرافش و "من" . این برام خیلی ارزش داره . گاه گاهی دنبال اثبات چیزی هستم امآ نه به شدّت سابق . هنوز هم عصبانی میشم و خودمو میخورم اماّ نه ب حدّ مرگ ... خودمو و فرهنگی که توش بزرگ شدم رو زیر سوال میبرم ، دیگه چیزی برای افتخار کردن بهش ندارم و این یعنی آزادی و باز بودن ، امآ هنوز رو بعضی مسایل باز نشدم ، هنوز حساسم.. یه چیزایی تو خونمه و نا خود آگاه میزنه بیرون و منو به تعجّب وا میداره ..  ولی هنوز کلّه خرم ، این همون چیزی که زندگی رو برام هیجان آور و دوست داشتنی میکنه !!!